Dwukrotny Mistrz Polski na żużlu z Lublina
Wpis dodany przez Konrad Koperwas do kategorii: Znani, SportDokładnie 57 lat temu na legendarnym Stadionie Olimpijskim we Wrocławiu swój pierwszy tytuł Indywidualnego Mistrza Polski wywalczył najbardziej utytułowany żużlowiec rodem z Lublina - Włodzimierz Szwendrowski. W pokonanym polu pozostawił takie ówczesne sławy jak: Spyra, Raniszewski, Glapiak, Fijałkowski, Suchecki czy Olejniczak.

Włodzimierz Szwendrowski
wychowanek lubelskiego Ogniwa
człowiek legenda polskiego żużla
Co ciekawe nie przeprowadzono wówczas eliminacji, lecz wyznaczono uczestników, przyjmując jako kryterium średnie biegopunktowe z ligi. Był to pierwszy finał w obecnej konwencji: 20-biegowy z udziałem 16 zawodników i z punktacją 3,2,1,0. Kolejną ciekawostką tego turnieju było wyłonienie zwycięzcy poprzez zsumowanie czasów w wygranych wyścigach. Dziś o kolejności rozstrzygnąłby wyścig barażowy.
Podium finału Indywidualnych Mistrzostw Polski Wrocław 1951
1. Włodzimierz Szwendrowski - Ogniwo Bytom 14
2. Emil Spyra - Górnik Rybnik 14
3. Zbigniew Raniszewski - Gwardia Bydgoszcz 13
Tak o Szwendrowskim w 1952 roku pisał tygodnik “Motor”:
“Najmłodszy z naszych mistrzów sportu uzyskał w zeszłym roku tytuł Mistrza Polski, a obecnie mimo zaawansowanych studiów na politechnice, umie pogodzić naukę ze sportem będąc najlepszym zawodnikiem Zrzeszenia “Ogniwo” i czołowym żużlowcem Polski. Jego koleżeńskie i serdeczne podejście do zawodników oraz zdyscyplinowanie mogą być wzorem dla wielu sportowców…”
Włodzimierz Szwendrowski swoją karierę zaczynał w 1947 roku, kiedy to wystąpił w pierwszych w Lublinie zawodach żużlowych, które odbyły się 21 września 1947 na stadionie OWKS (obecnie stadion lekkoatletyczny Startu Lublin). Najlepszym zawodnikiem tych zawodów okazał się nie kto inny, ale właśnie Włodzimierz Szwendrowski. W relacji z tej historycznej żużlowej rywalizacji możemy przeczytać:
“Włodzio Szwendrowski okazał się najlepszym jeźdźcem. Wysoka technika jazdy oraz doskonałe opanowanie maszyny, połączone z junacką brawurą, nie pozwalają przypuszczać, że „Papa” Szwendrowski, ale także Lublin będzie miał z niego pociechę”
Warto nadmienić, że ojciec Szwendrowskiego był znaną osobą w Lublinie, miał zakład samochodowy.

Nagłówek relacji z zawodów („Życie Lubelskie” z 22 września 1947 roku)
W roku 1948 z inicjatywy działaczy Lubelskiego Klubu Motorowego, z funduszy społecznych i pracą mieszkańców miasta zbudowano w Lublinie tor żużlowy, w miejscu, w którym znajduje się do dziś. Zmieniła się jedynie nazwa ulicy, przy której usytuowany jest stadion żużlowy - wówczas Nowa Droga, dziś Aleje Zygmuntowskie. W tym okresie Lublin nie posiadał drużyny ligowej, natomiast na torze przy Nowej Drodze Lubelski Klub Motorowy “Ogniwo” organizował towarzyskie zawody drużynowe. W barwach “Ogniwa” do wyróżniających się szczególnym talentem żużlowym zawodników należał Włodzimierz Szwendrowski, który mimo skromnej bazy sprzętowej czynił stałe postępy.
W styczniu 1951 roku zapadły odwlekane przez rok decyzje, co do gruntownej reorganizacji całego polskiego żużla. Decyzją Wydziału Kultury Fizycznej przy Centralnej Radzie Związków Zawodowych w miejsce dotąd istniejących klubów ligowych powstały centralne sekcje żużlowe zrzeszeń sportowych i tylko one miały prawo występować w lidze, ograniczonej do jednej klasy. Ideą tych przemian była chęć wzmocnienia słabych organizacyjnie i sportowo klubów. Koncentracja sprzętu i zawodników w kilku tylko ośrodkach miała - w myśl założeń sprzyjać podnoszeniu poziomu, a w konsekwencji lepszym wynikom na arenie międzynarodowej.
W maju 1951 roku Włodzimierz Szwendrowski wraz z Leszkiem Próchniakiem (późniejszym zawodnikiem Motoru Lublin) i Marianem Staweckim z Ogniwa Lublin otrzymali powołanie do kadry Zrzeszenia “Ogniwo” z siedzibą w Bytomiu. To właśnie w barwach Ogniwa Bytom Włodzimierz Szwendrowski sięgnął po swój pierwszy tytuł Indywidualnego Mistrza Polski.
W roku 1952 swoją siedzibę zmieniło Zrzeszenie “Ogniwo” Bytom przenosząc się do Łodzi, a wraz z nim do Łodzi przeniósł się nasz Włodzimierz Szwendrowski. Po sezonie 1954 zlikwidowano zrzeszenia i centralne sekcje, a Ogniwo Łódź zmieniło nazwę na Spartę, w której barwach Szwendrowski wywalczył swój drugi tytuł Indywidualnego Mistrza Polski.
Miało to miejsce w 1955 roku. Na rywalizację o tytuł najlepszego żużlowca Polski składały się cztery turnieje w: Rybniku, Lesznie, Wrocławiu i Bydgoszczy. Do klasyfikacji końcowej zaliczano trzy najlepsze indywidualne wyniki z turniejów rozegranych w ww. miastach.

Źródło: www.ckmwlokniarz.pl
Podium “Pucharu Śląska” - zawody nr 1 - Rybnik
1. Andrzej Krzesiński - Unia Leszno 15 (komplet punktów)
2. Zbigniew Raniszewski - Gwardia Bydgoszcz 13
3.Florian Kapała - Kolejarz Rawicz 13
Podium “Memoriału Alfreda Smoczyka” - zawody nr 2 - Leszno
1. Edward Kupczyński - Sparta Wrocław 15 (komplet punktów)
2. Włodzimierz Szwendrowski - Sparta Łódź 13[/b]
3. Florian Kapała - Kolejarz Rawicz 11
Podium “Criterium Asów” - zawody nr 3 - Bydgoszcz
1. Włodzimierz Szwendrowski - Sparta Łódź 14
2. Zbigniew Raniszewski - Gwardia Bydgoszcz 13
3. Andrzej Krzesiński - Unia Leszno 12
Podium “Pucharu Ziem Odzyskanych” - zawody nr 4 - Wrocław
1. Włodzimierz Szwendrowski - Sparta Łódź 15 (komplet punktów)
2. Zbigniew Raniszewski - Gwardia Bydgoszcz 12
3. Florian Kapała - Kolejarz Rawicz 12
Podium Indywidualnych Mistrzostw Polski 1955
1. Włodzimierz Szwendrowski - Sparta Łódź 42 (-,13,14,15)
2. Andrzej Krzesiński - Unia Leszno 38 (15,11,12,8)
3. Zbigniew Raniszewski - Gwardia Bydgoszcz 38 (13,6,13,12)
W roku 1956 Włodzimierz Szwendrowski jako dwukrotny Indywidualny Mistrz Polski zademonstrował lubelskiej publiczności wyśmienitą formę. Kilkunastotysięczna widownia miała okazję do obserwowania zwycięskich pojedynków Szwendrowskiego z legendarnymi szwedzkimi żużlowcami, mistrzami świata: Ove Fundinem, Olle Nygrenem oraz Perem Olofem Soedermanem.
Źródło:
Liga Polska Część I:1948-1975 Krzysztof Błażejewski (red.)
Z koziołkiem na plastronie Maciej Maj
http://www.rlach.republika.pl
http://www.ckmwlokniarz.pl
Wypowiedz się na LubForum.pl
Drukuj ten artykuł
na górę