Archikatedra Lubelska cz.2 - freski iluzjonistyczne
Wpis dodany przez EliS do kategorii: Zabytki LublinaTym, co stanowi o pięknie Archikatedry Lubelskiej są freski iluzjonistyczne. Zachwycają nie tylko bogactwem barw, ale również efektem wizualnym. Wydaje się, że kolumny na freskach zmieniają swój kąt pochylenia wraz ze zmianą miejsca, z którego się na nie patrzy. Niezwykłe wrażenie.

Freski na sklepieniu Archikatedry
Źródło: www.renowacja-archikatedry.kuria.lublin.pl
Autorem tych fresków jest Józef Mejer - nadworny malarz króla Augusta III. W połowie XVIII wieku pokrył barwną polichromią odnawiany po pożarze kościół. Obecnie, z okazji 200 rocznicy ustanowienia diecezji, freski zostały odnowione.
Sklepienie nawy głównej
Tematyka fresków ściśle nawiązuje do tematyki biblijnej. Na sklepieniu nawy głównej malowidło nad chórem przedstawia Chrystusa nauczającego w świątyni jerozolimskiej. Kolejny fresk (ten najlepiej widoczny na zdjęciu) pokazuje przemienienie na Górze Tabor. Na trzecim fresku jest scena chrztu Jezusa w Jordanie. Czwarty z kolei przedstawia Jana Chrzciciele przed Herodem i jego żołnierzami.
Nad samym prezbiterium namalowana jest kopuła. Na pierwszy rzut oka na jej środku znajduje się latarnia z okienkami. Jednak to tylko złudzenie. Można się o tym przekonać patrząc w to miejsce raz z lewej a raz z prawej strony - latarenka przechyla się w przeciwną stronę.
Ściany nawy głównej
Żeby zachować jakiś porządek, kolejność opisu zacznę od lewej ściany od strony chóru. I dale zgodnie z ruchem wskazówek zegara, aż do fresków po prawej stronie przy chórze.
Na pierwszej polichromii pokazany jest Bóg z wyciągniętą dłonią oraz św. Jan Apostoł, klęczący przed Nim. Artysta popełnił tu pewien błąd. Otóż namalował apostoła z dwiema lewymi nogami. Kolejny fresk przedstawia baranka na skale z chorągiewką, w otoczeniu siedmiu osób. Następna scena to Bóg siedzący na tronie, obok Niego orzeł i gryf, a pod Nim cztery potwory. Ostatni fresk po lewej stronie, już w prezbiterium ukazuje święte miasto Jeruzalem. Mejer przedstawił je jako barokowy pałac z trzema bramami.
Po prawej stronie ołtarza widoczna jest Matka Boska, która depcze stopami węża. Obok niej czuwa smok. Na kolejnym fresku jest motyw z Apokalipsy: na księdze zamkniętej na siedem pieczęci stoi baranek z chorągiewką, starcy składają mu hołd. Na prawo od tej polichromii przedstawiony jest Michał Archanioł, który z tarczą i mieczem ognistym przepędza potwora o siedmiu głowach. Kolejna scena przedstawia anioła trzymającego z prawej ręce bestię uwięzioną na łańcuchu, a w lewej klucz.

Widok z chóru na ołtarz główny
Źródło: www.archikatedra.kuria.lublin.pl
Ołtarz główny
Oprócz fresków w prezbiterium wyróżnia się ołtarz. Ma 25 m wysokości i jest drugim co do wielkości drewnianym ołtarzem w Polsce. Wykonany jest z ciemnego drewna gruszy libańskiej.
Obrazy w ołtarzu nawiązują do patronów świątyni, czyli św, Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty. Największy z nich przedstawia chrzest Jezusa w Jordanie, którego udzielał mu Jan Chrzciciel. Na obrazie przedstawiona jest cała Trójca. Drugi obraz przedstawia ukrzyżowanie i stojące przy krzyżu św. Jana. Trzeci najmniejszy obraz ukazuje św. Jana na wyspie Patmos piszącego Ewangelię.
Figury stojące po bokach ołtarza przedstawiają patronów Polski: św. Wojciecha i św. Stanisława. Oprócz tego prezbiterium jest ozdobione dwoma dużymi obrazami. Namalował je w XVII wieku bernardyn Franciszek Lekszycki. Na obydwu obrazach są przedstawione uczty. Na jednym jest ostatnia wieczerza, a na drugim uczta u Heroda. Ukazany jest tu moment, w którym przyniesiona zostaje Herodowi na tacy głowa Jana Chrzciciela.
O historii Archikatedry już pisałam. Pozostało jeszcze kilka perełek, między innymi Cud Lubelski czy Kaplica Poetów, ale o nich następnym razem.
Zdjęcia Archikatedry Lubelskiej.
Drukuj ten artykuł
na górę