Magiczny Lublin

Od samego początku wojny Lublin nie był oszczędzany przez wojsko niemieckie. Pierwsze bombardowanie odbyło się już 2 września w godzinach rannych. Głównym celem nalotu była wtedy Lubelska Wytwórnia Samolotów. Od tego czasu bombardowania powtarzały się średnio co dwa, trzy dni. Stopniowo zniszczeniu ulegały strategiczne miejsca: rejon zajmowany przez 8 pułk piechoty Legionów, mosty oraz tory kolejowe.

Największe bombardowania miały miejsce w dniach 8-9 września. Zniszczeniu uległy wtedy kamienice na Starym Mieście, część katedry, Pałac Radziwiłłów oraz hotel „Victoria”. Znajdował się on w miejscu, gdzie dziś jest Galeria Centrum. I w tym czasie przebywał w hotelu rząd polski, który uciekał z Warszawy. Na szczęście przedstawiciele władz opuścili Lublin kilka godzin wcześniej.

Brama Krakowska po bombardowaniach we wrześniu 1939 roku
Źródło: www.lublin-art.pl

Takiego szczęścia nie miał młodu poeta, który pragnął się w Lublinie schronić przed działaniami wojennymi. Wrócił więc z Warszawy do swojego rodzinnego miasta. Józef Czechowicz, bo o nim mowa zginął w jednej z kamienic na przeciwko Placu Litewskiego. Podobno był tam zakład fryzjerski, do którego poeta przyszedł się ostrzyc. Jego zwłoki rozpoznano po słowniku polsko-niemieckim, który podpisany nazwiskiem Czechowicza, znajdował się w kieszeni jednej z ofiar bombardowania.
Po pierwszych nalotach rozpoczęło się formowanie w Lublinie armii. Od miejscowości nazwano ją armią „Lublin”. Jej dowódcą został generał Tadeusz Piskor. Oprócz tego powstały dwa bataliony, które zrzeszały ochotników oraz żołnierzy z już rozbitych jednostek, którzy przybyli do Lublina.

Archikatedra lubelska podczas bombardować we wrześniu 1939 roku
Żródło: www.lublin-art.pl

Mimo tych mobilizacji bezpośrednie starcie z wojskiem niemieckim zakończyło się przegraną. Walki od strony Kraśnika toczyły się 17. września, a rano dnia następnego Niemcy zajęli Lublin. Rozpoczął się okres terroru wśród mieszkańców miasta. Po utworzeniu Generalnego Gubernatorstwa Lublin stał się stolicą dystryktu lubelskiego. A jako do regionu rolniczego III Rzesza miała wobec niego konkretne plany. Miał wykarmiać całe powstałe po wojnie mocarstwo niemieckie… Oprócz tego w Lublinie była siedziba cywilnej okupacyjnej administracji niemieckiej, dowództwa SS i policji. Utworzyła się specjalna niemiecka dzielnica, która obejmowała m.in. ulice Chopina, Skłodowskiej, Krakowskie Przedmieście, 3 Maja, Ewangelicką, Ogrodową. Istotnym budynkiem historii z czasów wojny jest kamienica “Pod Zegarem”. Była to siedziba gestapo. w piwnicach tego budynku przebywali więźniowie przywiezieni z zamku na przesłuchania. Bo to właśnie zamek pełnił rolę więzienia politycznego. Przez jego cele przeszło około 40 tysięcy ludzi. Innym miejscem więzienia i zabijania ludzi był obóz na Majdanku. on jednak powstał w późniejszych latach wojny…

Niemieckie samochody wojskowe na Krakowskim Przedmieściu
Źródło: www.lublin-art.pl

Wrzesień 1939 roku tragicznie zapisał się na kartach każdego miasta Polski. Lublin miał to szczęście, że nie został doszczętnie zniszczony. Większość kamienic Starego Miasta i kościołów zachowało się. Tak samo powinna zachować się pamięć o tych, którzy zginęli, którzy przeżyli, o tych którzy walczyli o wolność…

Podziel się swoim zdaniem na ten temat na LubForum.pl

  

(Ilość ocen: 12, średnio: 4.83 z 5)

 Loading ...

   

Ten post został wpisany dnia 17 wrzesień 2007 o godzinie 18:00 i dodany do kategorii: Historia.
Opcja komentarzy jest w tej chwili wyłaczona, ale mozesz dodac odnosnik trackback na swojej stronie.