Cmentarze w Lublinie.
W zasadzie do końca XVIII wieku w Lublinie nie było wydzielonego miejsca przeznaczonego na pochówek. Lublinianie w tym czasie chowani w kryptach kościelnych oraz w przykościelnych małych cmentarzach. Do dnia dzisiejszego uchowały się szczątki takiego cmentarza znajdującego się obok kościoła Św Trójcy na ulicy Ewangelickiej. Większość znajdujących się tam nagrobków pochodzi z początków XIX wieku.
Pierwszy z prawdziwego zdarzenia cmentarz zawdzięcza Lublin austriackim władzom zaborczym, które to zabroniły chowania zmarłych w kościołach i na cmentarzach przykościelnych. Zarządzenie to miało na celu poprawę stanu sanitarnego miasta i zapobieganie szerzącym się ówcześnie dość często epidemiom. Permisję na otwarcie cmentarza wydał w grudniu 1794 roku ostatni biskup chełmski i lubelski Wojciech Skarszewski. Nowy cmentarz zlokalizowany został poza granicami Lublina na gruntach należących do zakonu Panien Brygidek Lubelskich. Grunty te o wymiarach 225 x 147 łokci (1 łokieć równał się 59,6cm) miasto odkupiło od zakonu. Nowy cmentarz znajdował w dość odległym miejscu a droga do niego wiodła przez nieledwie zasypane szańce i okopy będące pozostałością po fortyfikacjach Lublina. Wobec powyższego przez jeszcze dość długi czas Lublinianie byli chowani na cmentarzach przykościelnych.
Czytaj dalej »
Wpis dodany przez ksiezyc do kategorii: Historia
